Πόρτο Γερμενό: Το αποτύπωμα της φωτιάς στο ιστορικό φρούριο των Αιγοσθένων

Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη πραγματοποίησε αυτοψία στον αρχαιολογικό χώρο των Αιγοσθένων, στο Πόρτο Γερμενό, προκειμένου να διαπιστώσει τις επιπτώσεις της μεγάλης πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε στις 31 Ιουλίου και έπληξε την περιοχή για τέσσερα συνεχόμενα εικοσιτετράωρα.

Σύμφωνα με τα πρώτα συμπεράσματα, το αρχαίο φρούριο, καθώς και τα βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία, δεν υπέστησαν σοβαρές καταστροφές, καθώς οι συστηματικές εργασίες αποψίλωσης που είχαν προηγηθεί από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής λειτούργησαν προστατευτικά απέναντι στη φωτιά.

Το ιστορικό φρούριο και οι φθορές

Το φρούριο των Αιγοσθένων, που δεσπόζει στον Κορινθιακό Κόλπο και αποτελεί ένα από τα καλύτερα διατηρημένα οχυρωματικά συγκροτήματα της αρχαίας Ελλάδας, χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. Η αυτοψία έδειξε ότι δεν προκλήθηκαν σημαντικές ζημιές στα τείχη, στους αναστηλωμένους πύργους και στους ναούς που βρίσκονται στο εσωτερικό της Ακρόπολης. Ωστόσο, απαιτείται άμεσος καθαρισμός του τοιχογραφικού διακόσμου, ενώ στο βόρειο τμήμα του φρουρίου καταγράφηκαν φθορές σε λιθόπλινθους που προορίζονταν για τις επικείμενες εργασίες αποκατάστασης.

Ζημιές στις υποδομές του αρχαιολογικού χώρου

Οι σημαντικότερες συνέπειες της πυρκαγιάς εντοπίζονται στις σύγχρονες υποδομές του αρχαιολογικού χώρου. Καταστράφηκαν οι ξύλινοι δοκοί στήριξης του εγκατεστημένου ικριώματος, επηρεάστηκαν η γερανογέφυρα και ο εργοταξιακός εξοπλισμός, ενώ ζημιές υπέστησαν το δίκτυο ηλεκτροφωτισμού, το δίκτυο ύδρευσης και τα εργοταξιακά γραφεία της Εφορείας Αρχαιοτήτων.

Μνημείο με διαχρονική ιστορική αξία

Η στρατηγική θέση των Αιγοσθένων εξασφάλισε τη συνεχή κατοίκησή τους από την αρχαιότητα έως τους παλαιοχριστιανικούς, βυζαντινούς και μεταβυζαντινούς χρόνους. Στον αρχαιολογικό χώρο διατηρούνται, μεταξύ άλλων, ο ναός της Παναγίας ή Αγίας Άννας του 11ου αιώνα, κτισμένος με αρχαίο οικοδομικό υλικό, καθώς και το καθολικό της παλαιάς μονής με τον ναό του Αγίου Γεωργίου, αναδεικνύοντας τη διαχρονική πολιτιστική σημασία του μνημείου.